Karl August Ferdinand von Borcke

Herb rodowy

Karl August Ferdinand von Borcke (ur. 18 lutego 1776 w Stargardzie, zm. 15 grudnia 1830 tamże) – pruski generał, jako pierwszy został odznaczony Krzyżem Żelaznym.

Życiorys

Borcke urodził się w Stargardzie na Pomorzu. Jego rodzicami byli Ernst Gottlieb Kurt von Borcke i Anna Margarethe z domu Greinert. Cywilne wykształcenie zdobył w Collegium Groeningianum w Stargardzie, następnie wstąpił do szkoły kadetów w Berlinie.

Brał udział w wojnie z Rosją (1812) jako członek pruskiego kontyngentu sojuszniczego. W 1813, gdy Prusy przystały do koalicji antyfrancuskiej, walczył w bitwach nad Kaczawą i pod Lipskiem. Za udział w bitwie pod Lüneburgiem 21 kwietnia 1813 jako pierwszy w historii otrzymał Krzyż Żelazny II klasy[1].

Borcke dowodził pruską 9. Brygadą Piechoty III Korpusu. W czasie tzw. 100 dni Napoleona uczestniczył w bitwie pod Ligny, następnie został komendantem twierdzy Luksemburg.

W 1806 Borcke ożenił się z Christiane Ernestine Johanna z domu von Broesigke, z którą nie miał potomstwa. Zmarł podczas polowania w rodzinnym mieście.

Odznaczenia

Przypisy

  1. Biografia Karla von Brocke. [dostęp 2010-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-08)].

Bibliografia

  • Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Część 7. Die preußischen Generale von 1813 bis 1820, Hamburg 1937, s. 167-168.